Microsoft en selectiedruk

Vandaag gaat het over selectiedruk. De aanleiding is dat Microsoft vorige week een nieuwe dieptepunt bereikte: het bedrijf haalde twee gloednieuwe smartphones van de markt. De twee telefoons, die naam Kin 1 en Kin 2 droegen, zijn precies zes weken te koop geweest. We hebben er in Europa weinig van gemerkt, de toestellen waren alleen in de Verenigde Staten te koop. Ze werden met veel fanfare door Microsoft geïntroduceerd, als het antwoord van het bedrijf op de iPhone van Apple. Recensies van beide toestellen waren kritisch, ze waren te beperkt in hun mogelijkheden en geen serieus antwoord op de iPhone.
Volgens geruchten op het net zouden er in de eerste week minder dan 500 toestellen verkocht zijn. In diezelfde periode ging de vierde editie van de iPhone de verkoop in, en daarvan werden er ruim anderhalf miljoen verkocht in het eerste weekend.
Als je het even op je in laat werken is het een verbijsterend verhaal. Apple introduceerde de iPhone in januari 2007 en het eerste toestel kwam in juni van dat jaar op de markt. Het heeft Microsoft drieëneenhalf jaar gekost om met een antwoord te komen. En dat antwoord was vervolgens zo onvoorstelbaar knullig dat het bedrijf na zes weken de handdoek in de ring gooide. Auw!!!
Hoe kan dat toch, dat het rijkste bedrijf van de wereld na drie jaar hard werken met een inferieur product komt? Dat weten we vrij precies, omdat de website Engadget dat haarfijn uit de doeken heeft gedaan in een uitgebreid artikel.
Het is zoals zo vaak te knullig voor woorden. Er was een ordinaire machtsstrijd gaande tussen twee concurrerende projecten binnen het bedrijf. Het Windows Mobile kamp won de strijd in de directiekamer, maar zoals dat gaat in een organisatie met slecht management, het Kin-project werd niet stopgezet. Nee, dat mocht doormodderen onder de leiding van het Windows Mobile project. Gehandicapt en actief tegengewerkt door de nieuwe directeur mocht het Kin-team proberen om toch nog een telefoon op de markt te brengen. Iedereen in het team wist dat het geen goed product was, maar toch werd het op de markt gebracht.
Het leest als een soort Innovatieplatform-toestand, maar dan binnen Microsoft. Het mooie van het verhaal is dat het laat zien hoe belangrijk het is om een hoge selectiedruk in een bedrijf te hebben. Alleen dan komen de beste ideeën bovendrijven. Een organisatie met weinig geld heeft als vanzelf een hoge selectiedruk, simpelweg omdat schaarste discipline afdwingt. Maar Microsoft zwemt in het geld, en dan is er meer nodig: een heldere visie, sterke waarden en goed management van de creative concurrentie in een organisatie.
Zonder een hoge interne selectiedruk is de kans groot dat innovaties het buiten de deur niet redden. Vandaar dat het innovatie-kerkhof bezaaid ligt met Microsoft producten, zoals de tablet computer, Windows Vista, de Zune en nu dus de KIN. Want de markt, dat is de ultieme selectiedruk. Je kunt er intern nog zoveel over vergaderen, je kunt er nog zoveel marketing budget tegenaan gooien, uiteindelijk is de consument behoorlijk verstandig. Lang leve selectiedruk.