Burger-ruimtevaart

Ruimtevaart is als we de mythe mogen geloven een geweldige bron van innovatie. Bedrijven vinden het geweldig om een product aan te prijzen met de tekst 'ontwikkeld in de ruimtevaart'. De sector zelf doet er alles aan om zijn bestaan te legitimeren door te wijzen op het maatschappelijk een economische nut dat die trips van honderd kilometer op en neer hebben voor de mensheid.
Maar wie eerlijk kijkt moet vaststellen dat de score vrij mager is voor vijftig jaar miljarden verbranden. Hoogwaardige zonnecellen, trage matrassen en nog wat andere exotische materialen. Er zijn een aantal redenen waarom de spin-off van de ruimtevaart niet indrukwekkend is. Allereerst is de ruimtevaart een hele kleinschalige industrie, dus veel van de producten die gemaakt worden hebben kleine, dure oplages die op maat gemaakt worden. Die kleinschaligheid en het gebrek aan standaardisatie houdt producten duur, waardoor de toepassing beperkt blijft.
Een andere reden is dat de omstandigheden in de ruimte heel anders zijn dan op aarde, waardoor speciale innovaties voor de ruimtevaart vaak geen waarde hebben op de grond. Een beroemd verhaal is de speciale pen die gemaakt werd voor de Amerikaanse cosmonauten, zodat ze konden schrijven in zero gravity. Dat project kostte miljoenen, maar op aarde hebben we niets aan die pen. Overigens schreven de russen gewoon met een potlood, maar dat terzijde.
De derde reden is het gebrek aan marktwerking. Net als in de begintijd van de telefonie en de luchtvaart is de ruimtevaart een zaak van regeringen. Door dat overheidsmonopolie wordt de potentie van ruimtevaart voor consumenten niet benut, net zoals in de begintijd van de telefoon de PTT mensen op de vingers tikte als ze de telefoon voor sociale contacten gebruikten. Daar was zo'n serieus apparaat niet voor bedoeld.
De komende twintig jaar gaat dit allemaal drastisch veranderen. Als alles goed gaat start de commerciële ruimtevaart in 2010. Virgin Galactic wordt het eerste bedrijf dat mensen commercieel de ruimte in gaat brengen. Voor 200.000 dollar kun je op de website van het bedrijf je ticket boeken. Een Spaans bedrijf werkt aan een ruimtehotel. Kost je een miljoen dollar per nacht kosten en je moet er 8 weken voor trainen op een tropisch eiland. Nu klinkt dat nog allemaal wezensvreemd, maar over tien jaar weten we niet beter.
Mij lijkt vliegen in de ruimte overigens net zo saai als vliegen in een vliegtuig, dus ik heb geen haast. Dat komt goed uit want ik heb er ook niet het geld voor. Het wachten is op het bedrijf Easy Space dat je voor een prikkie naar de ruimte brengt. Niet omdat je dat zelf zo graag wilt, maar omdat je kinderen niet ophouden met zeuren.